ομιλος τραπεζας πειραιως

Αγαπημένα


Βραχυχρόνια Μέτρα Βιωσιμότητας Χρέους: το τέλος της αρχής και όχι η αρχή του τέλους

Το ζήτημα της βιωσιμότητας ή μη του ελληνικού χρέους έχει αποκτήσει κυρίαρχη θέση τόσο στην πολιτική όσο και στην επενδυτική ατζέντα. Δεδομένης αυτής της περίοπτης θέσης θα περίμενε κανείς ότι η όλη συζήτηση θα γινόταν με ένα διαφανή και δημόσιο τρόπο ώστε όλοι μας να γνωρίζουμε τις υποθέσεις και παραδοχές στις οποίες στηρίζεται η κάθε ανάλυση περί το ελληνικό χρέος. Ωστόσο, τίποτα από τα ανωτέρω δεν ισχύει καθώς η όλη διαπραγμάτευση διεξάγεται μέσω διαρροών και δηλώσεων στα μέσα ενημέρωσης, χωρίς κανένα έλεγχο αναφορικά με τον τρόπο αναπαραγωγής τους.

Σε μια προσπάθεια να κατανοήσουμε τις παραδοχές στις οποίες βασίζονται τα διάφορα σενάρια καθώς και να καταγράψουμε τις διαφορετικές εκδοχές για την πορεία του ελληνικού χρέους δημοσιεύουμε σήμερα τη δική μας ανάλυση ή καλύτερα τη δική μας καταγραφή των σεναρίων που έχουν διαρρεύσει το τελευταίο διάστημα.

Τα σενάρια βιωσιμότητας που παρουσιάζουμε βασίζονται σε μια σύνθεση παραδοχών που έχουν καταγραφεί σε κείμενα είτε του ΔΝΤ είτε του ESM. Πιο συγκεκριμένα:
  • Η ελληνική οικονομία βραχυπρόθεσμα θα αναπτύσσεται με ρυθμούς από 2,5% έως 3% ενώ μακροπρόθεσμα κοντά στο 1,2%.
  • Κατά συνέπεια το 2060 το ονομαστικό ΑΕΠ θα ανέρχεται στα €728 δισεκ. ενώ το πραγματικό σε €336 δισεκ..
  • Τα πρωτογενή πλεονάσματα διατηρούνται στο 3,5% έως το 2029 ενώ στη συνέχεια μειώνονται σταδιακά στο 1,5%.
  • Χωρίς παρεμβάσεις και με την υπόθεση ότι η Ελλάδα μπορεί και χρηματοδοτείται από τις αγορές με επιτόκιο 5% και από τον ESM με επιτόκιο 3,3%, το ελληνικό χρέος το 2060 θα ανέρχεται σε 165% του ΑΕΠ δηλαδή σε €1,2 τρισεκ..
  • Με βάση την υπόθεση ότι σταδιακά μέχρι το 2060 το τμήμα του χρέους που ωριμάζει θα χρηματοδοτείται με επιτόκια αγοράς οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες αναμένεται μεσοπρόθεσμα να ξεπεράσουν το 15% του ΑΕΠ (συμπερ. εντόκων γραμματίων) και θα ανέλθουν σε επίπεδα πάνω από 20% μακροπρόθεσμα φτάνοντας το 2060 κοντά στο 25%.
Στα τρία εναλλακτικά σενάρια που έχουμε εκπονήσει καταλήγουμε στα εξής συμπεράσματα:
  • Εάν υπάρχει μια μικρή επιμήκυνση του χρέους κατά 4 χρόνια τότε το χρέος (ως % του ΑΕΠ) θα διαμορφωθεί το 2060 σε 162,2%, δηλαδή μια οριακή βελτίωση κατά 2,8% έναντι του βασικού σεναρίου.
  • Εάν ταυτόχρονα υπάρχει και μετατροπή χρέους ESM/EFSF ύψους €42 δισεκ. σε σταθερού επιτοκίου, με υποθετικό επιτόκιο 1,25%, τότε το χρέος καταλήγει στο 151% του ΑΕΠ.
  • Εάν το χρέος που θα μετατραπεί σε σταθερού επιτοκίου ανέρχεται σε €120 δισεκ. (με σταθερό επιτόκιο 1,25%) τότε το χρέος το 2060 περιορίζεται στο 132,6% του ΑΕΠ (βελτίωση κατά 32,4% έναντι βασικού σεναρίου), δηλαδή στα €966 δισεκ..
Αντίστοιχα, στα τρία εναλλακτικά σενάρια οι χρηματοδοτικές ανάγκες εξελίσσονται ως εξής:
  • Η επιμήκυνση του χρέους κατά 4 χρόνια θα έχει περιορισμένη επίπτωση στο λόγο ακαθάριστων χρηματοδοτικών αναγκών / ΑΕΠ, φτάνοντας το 2060 το 24,4 % του ΑΕΠ από 24,8% στο βασικό σενάριο.
  • Εάν ταυτόχρονα υπάρχει και μετατροπή χρέους ESM/EFSF ύψους €42 δισεκ. σε σταθερού επιτοκίου, το σύνολο των ακαθάριστων χρηματοδοτικών αναγκών (ως % του ΑΕΠ) περιορίζεται σε σχέση με το βασικό σενάριο, όμως διατηρείται πάνω από το 20% του ΑΕΠ μακροπρόθεσμα φτάνοντας το 2060 το 22,8% του ΑΕΠ.
  • Εάν το χρέος που θα μετατραπεί σε σταθερού επιτοκίου ανέρχεται σε €120 δισεκ. τότε το σύνολο των ακαθάριστων χρηματοδοτικών αναγκών (ως % του ΑΕΠ) μεσοπρόθεσμα διατηρείται κοντά στο 15% του ΑΕΠ και παραμένει κάτω από 20% μακροπρόθεσμα.