ομιλος τραπεζας πειραιως

Αγαπημένα

Ειδικό Θέμα: ΗΠΑ, Νομισματική Πολιτική –Ποσοτική Διευκόλυνση & Πληθωρισμός

Στην παρούσα εργασία θα χρησιμοποιήσουμε μια οικονομετρική μεθοδολογία, όπου χρησιμοποιώντας στοιχεία από το 1975, θα προσπαθήσουμε να εκτιμήσουμε μακροχρόνια επίπεδα ισορροπίας για τις τιμές αλλά και την μακροχρόνια αντίδραση αυτών σε νομισματικούς κλυδωνισμούς, για να διερευνήσουμε το κατά πόσο η αυξημένη προσφορά χρήματος που παρατηρείται ως υποπροϊόν της αγοράς ομολόγων από την FED (Quantitative Easing), μπορεί να οδηγήσει σε ανησυχητικά υψηλές πληθωριστικές πιέσεις.


Εκτιμούμε ότι η μακροχρόνια ευαισθησία του επιπέδου τιμών των καταναλωτικών δαπανών (Core PCE) σε μεταβολές της προσφοράς χρήματος είναι σχετικά σημαντική (1% αύξηση του Μ1 προκαλεί 0,6% αύξηση στο επίπεδο των τιμών μακροχρόνια), συμπεριλαμβανόμενων και των επιδράσεων της ανάπτυξης και των επιτοκίων. Το σημαντικό μέγεθος της νομισματικής έκπληξης που βιώνουμε (περί τις 11 τυπικές αποκλίσεις) θα μπορούσε να είναι συνεπές με έναν πολύ σοβαρό πληθωριστικό κλυδωνισμό όπου για  μια περίοδο 3 ετών ο πληθωρισμός θα είναι κατά 1% πάνω από τον αναμενόμενο (διάγραμμα στο περιθώριο δεξιά). Αν υποθέσουμε ότι η περίοδος της νομισματικής έκπληξης ξεκινά από τώρα, τότε θα ήταν πολύ πιθανό μέσα στον επόμενο χρόνο να αρχίσει να ισχύει το κριτήριο του πληθωρισμού που έχει θέσει η FED (ετήσιο Core PCE πάνω από το 2,5%) για να μειώσει σημαντικά (ή και να αντιστρέψει) τις πολιτικές της νομισματικής επέκτασης. Το ενδεχόμενο αυτό θα συμπεριλάμβανε ισχυρές πιέσεις τόσο στις ομολογιακές όσο και στις μετοχικές αγορές, με πολύ πιθανή μια σημαντική οικονομική επιβράδυνση και ύφεση. 


Δίνουμε σχετικά μικρή πιθανότητα στο να βιώσουμε το σενάριο αυτό μέσα στον επόμενο χρόνο. Οι πιο πρόσφατες συσχετίσεις (μετά το 1995) μεταξύ πληθωρισμού και προσφοράς χρήματος είναι οριακά αρνητικές, ενώ αυτές μεταξύ προσφοράς χρήματος και ΑΕΠ είναι θετικές. Έτσι, υπάρχει σημαντική πιθανότητα να παρατηρήσουμε πρώτα μια αποκλιμάκωση της ανεργίας και μετά μια άνοδο του πληθωρισμού. Έτσι η FED δεν θα αναγκαστεί να αποσύρει νωρίτερα από το επιθυμητό την υπάρχουσα νομισματική υποστήριξη, με αποτέλεσμα την πιθανή συνέχιση της διατήρησης των επιτοκίων σε χαμηλά επίπεδα και της ρευστότητας σε υψηλά, στηρίζοντας την διεθνή οικονομία και τις αγορές.


Μακροχρόνια όμως, πιθανώς όταν η ανάπτυξη έχει πλέον σταθεροποιηθεί με την ανεργία χαμηλότερα, μια πληθωριστική έκπληξη θα ήταν πιθανή. Ενδεχομένως μια σημαντικότερη επιτάχυνση ευρύτερων νομισματικών μεγεθών (Μ2) ή και μια αύξηση της ταχύτητας κυκλοφορίας του χρήματος, θα μπορούσαν να αποτελέσουν τον καταλύτη για μια γρηγορότερη άνοδο των τιμών. Οι μηχανισμοί αυτοί θα αποτελέσουν σημείο εστίασης για περαιτέρω ανάλυση.