ομιλος τραπεζας πειραιως

Αγαπημένα

Μοντέλο Δίκαιης Αποτίμησης Τραπεζικών Ιδρυμάτων

Μέρος του σκοπού μας στη διαμόρφωση της επενδυτικής στρατηγικής της Τράπεζας Πειραιώς είναι να εντοπίζουμε και να αξιολογούμε τις επενδυτικές ευκαιρίες (είτε από την ομολογιακή, είτε την μετοχική αγορά) στο σύνολο των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων.

Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η εισαγωγή μιας διαδικασίας που μας επιτρέπει να αξιολογήσουμε την σχετική «ακρίβεια» ή τη «φθήνια» χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων με βάση την απόσταση μεταξύ του πραγματικού price-to-book (εφεξής P/B) και της εκτιμώμενης "δίκαιης τιμής" του P/B, όπως προκύπτει από το υπόδειγμα που θα προτείνουμε.

Με την βοήθεια τριών κατηγοριών μεταβλητών οι οποίες περιγράφουν το ενεργητικό και ποιότητα ενεργητικού, την κεφαλαιακή επάρκεια και την ρευστότητα, και την αποτελεσματικότητα και την κερδοφορία, καταλήγουμε στα εξής συμπεράσματα:

  • Οι εκτιμώμενοι συντελεστές είναι στατιστικά σημαντικοί (με εξαίρεση το net interest margin) και στις περισσότερες περιπτώσεις έχουν το οικονομικά αναμενόμενο πρόσημο.
  • Το μοντέλο τιμωρεί το μέγεθος του ενεργητικού δεδομένου ότι η μεταβλητή (log(Assets)) εισέρχεται στο μοντέλο με αρνητικό πρόσημο καθώς και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα χαμηλής πιστωτικής ποιότητας (αρνητικός συντελεστής στο Problem Loans / Gross Loans) και ανταμείβει υψηλό επίπεδο προβλέψεων (θετικός συντελεστής στο Loan Loss Provisions / Gross Loans).
  • Τα υψηλά επίπεδα κερδοφορίας (ROA) και η αποδοτικότητα (χαμηλό cost/income) έχουν επίσης θετικό αντίκτυπο στο P/B.
  • Τα υψηλά επίπεδα του TIER1 συνεπάγονται επίσης υψηλότερες δίκαιες τιμές των P/Β, χωρίς να ισχύει το ίδιο για όχι το Shareholders’ Equity / Total Assets.
  • Τέλος, οι μεταβλητές ρευστότητας έχουν κάπως αντιφατικές επιπτώσεις, δεδομένου ότι τα υψηλά επίπεδα των μικτών δανείων προς καταθέσεις (Gross Loans / Total Deposits) τιμωρούνται, αλλά και τα πολύ υψηλά επίπεδα ρευστών στοιχείων ενεργητικού προς ενσώματα (Liquid Banking Assets / Tangible Banking Assets). Μια πιθανή εξήγηση για το εύρημα αυτό είναι ότι τα ρευστά περιουσιακά στοιχεία βελτιώνουν τη ρευστότητα, αλλά επιβαρύνουν την κερδοφορία, δεδομένης της χαμηλής παραγωγικής τους ικανότητας.
  • Ως άσκηση ελέγχου ευρωστίας, χωρίζουμε την περίοδο σε δύο υποπεριόδους. Η στατιστική σημαντικότητα των μεταβλητών αλλάζει διατηρώντας ορισμένες ομοιότητες με το συνολικό μοντέλο, κυρίως σε σχέση με την ικανότητα του μοντέλου να εξηγήσει την μεταβλητότητα του Ρ/Β. Αυτό το εύρημα έχει μεγάλη σημασία, λαμβάνοντας υπόψη ότι η μελέτη γίνεται με χρηματοπιστωτικά ιδρύματα σε παγκόσμιο επίπεδο.
  • Τέλος, ιεραρχούμε τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα ανάλογα με την απόσταση μεταξύ της τρέχουσας αποτίμησης (σε όρους P/B) και της θεωρητικά δίκαιης τιμής τους, αναδεικνύοντας τις στρεβλώσεις της αγοράς, οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν σε ενδιαφέρουσες επενδυτικές ιδέες.
Ηλίας Λεκκός
Group Chief Economist
Βένη Αρακελιάν
Senior Economist